Co to jest ta FIRMA ?

Firma to potoczne określenie na działalność. W takim znaczeniu użyłem ją w nazwie bloga. Chcąc jednak zająć się tworzeniem własnego biznesu pamiętać należy przede wszystkim jaka jest konotacja prawna słowa FIRMA.

Przedsiębiorca działa pod firmą. Obecnie kwestie firmy reguluje Kodeks cywilny co oznacza, że pod firmą działa nie tylko spółka handlowa. Prawo i obowiązek używania firmy ma każdy przedsiębiorca, a zatem każdy podmiot, który prowadzi we własnym imieniu działalność gospodarczą.

Działanie pod firmą oznacza dokonywanie przez przedsiębiorcę wszelkich czynności prawnych i faktycznych przy jej zastosowaniu.

Firma jest oznaczeniem słownym indywidualizującym przedsiębiorcę w obrocie.

Firma podlega ujawnieniu we właściwym rejestrze – taka jest zasada. Są jednak wyjątki np. spółka z o.o. w organizacji.

Przepisy pozwalają przedsiębiorcy na ustalenie skrótu firmy i posługiwanie się nim w obrocie. Ustalony skrót firmy wymaga także ujawnienia w odpowiednim rejestrze.

Ustawodawca wprowadza odrębne zasady ustalania firmy dla poszczególnych podmiotów. Każda firma składa się jednak z korpusu, dodatku obligatoryjnego i dodatku fakultatywnego. Wyjątek stanowi firma osoby fizycznej, w której nie występuje dodatek obligatoryjny

Korpus jest w istocie nazwą podmiotu.

Dodatek obligatoryjny wskazuje na formę organizacyjno-prawną przedsiębiorcy i stanowi konieczny,element konstrukcyjny firmy, określony przepisami regulującymi powstanie i ustrój poszczególnych podmiotów. Charakter dodatków obligatoryjnych mają również te, których zamieszczenia wymagają przepisy prawa ze względu np. na konieczność wskazania sytuacji prawnej przedsiębiorcy. Chodzi w szczególności o dodatki: „w organizacji”, „w likwidacji”, „w upadłości”.

Zamieszczenie w firmie dodatku fakultatywnego zależy od woli przedsiębiorcy i ma na celu odróżnieniu od innych firm. Prawo nie ogranicza liczby dodatków fakultatywnych. Dodatek ten może informować np. o przedmiocie działalności,  obszarze  działalności, wskazywać na kwalifikacje wspólnika, pokrewieństwo może też być całkowicie fantazyjny. Wybór rodzaju firmy oraz ustalenie jej brzmienia należy do woli przedsiębiorcy. Jednak w stosunku do niektórych typów przedsiębiorców swoboda wyboru rodzaju firmy jest ograniczona przez prawo.

Firmy dla wybranych kategorii podmiotów.

Firmą osoby fizycznej jest jej imię i nazwisko. Nie wyklucza to włączenia do firmy pseudonimu lub określeń wskazujących na przedmiot działalności przedsiębiorcy, miejsce jej prowadzenia oraz innych określeń dowolnie obranych.

Firma spółki jawnej powinna zawierać nazwiska lub firmy (nazwy) wszystkich wspólników albo nazwisko albo firmę (nazwę) jednego albo kilku wspólników oraz dodatkowe oznaczenie „spółka jawna”. Dopuszczalne jest używanie w obrocie skrótu „sp. j.”

Firma spółki partnerskiej powinna zawierać nazwisko co najmniej jednego partnera, dodatkowe oznaczenie „i partner” bądź „i partnerzy” albo „spółka partnerska” oraz określenie wolnego zawodu wykonywanego w spółce. Dopuszczalne jest używanie w obrocie skrótu „sp.p.”. Firmy z oznaczeniem „i partner” bądź „i partnerzy” albo „spółka partnerska” oraz skrótu „sp.p.” może używać tylko spółka partnerska.

Firma spółki komandytowej powinna zawierać nazwisko jednego lub kilku komplementariuszy oraz dodatkowe oznaczenie „spółka komandytowa”. Dopuszczalne jest używanie w obrocie skrótu „sp.k.”. Jeżeli komplementariuszem jest osoba prawna, firma spółki komandytowej powinna zawierać pełne brzmienie firmy (nazwy) tej osoby prawnej z dodatkowym oznaczeniem „spółka komandytowa”. Nie wyklucza to zamieszczenia nazwiska komplementariusza, który jest osobą fizyczną.
Nazwisko komandytariusza nie może być zamieszczane w firmie spółki. Jednakże w przypadku zamieszczenia nazwiska lub firmy (nazwy) komandytariusza w firmie spółki, komandytariusz ten odpowiada wobec osób trzecich tak jak komplementariusz.

Firma spółki komandytowo-akcyjnej powinna zawierać nazwiska jednego lub kilku komplementariuszy oraz dodatkowe oznaczenie „spółka komandytowo-akcyjna”. Dopuszczalne jest używanie w obrocie skrótu „S.K.A.”. Jeżeli komplementariuszem jest osoba prawna, firma spółki komandytowo-akcyjnej powinna zawierać pełne brzmienie firmy (nazwy) tej osoby prawnej z dodatkowym oznaczeniem „spółka komandytowo-akcyjna”. Nie wyklucza to zamieszczenia nazwiska komplementariusza, który jest osobą fizyczną.
Nazwisko albo firma (nazwa) akcjonariusza nie może być zamieszczane w firmie spółki. W przypadku zamieszczenia nazwiska albo firmy (nazwy) akcjonariusza w firmie spółki akcjonariusz ten odpowiada wobec osób trzecich tak jak komplementariusz.

Firma spółki z ograniczoną odpowiedzialnością może być obrana dowolnie. Powinna jednak zawierać dodatkowe oznaczenie „spółka z ograniczoną odpowiedzialnością”. Dopuszczalne jest używanie w obrocie skrótu „spółka z o.o.” lub „sp. z o.o.”.

Firma spółki akcyjnej może być obrana dowolnie. Powinna zawierać dodatkowe oznaczenie „spółka akcyjna”.Dopuszczalne jest używanie w obrocie skrótu „S.A.”.

Powyżej pojawiło się również sformułowanie „nazwa”. Wyjaśnienia zatem wymaga odróżnienie nazwy od firmy. Wprawdzie Kodeks cywilny stanowi, że „firmą osoby prawnej jest jej nazwa” to jednak żeby nie wprowadzać na koniec tego wpisu chaosu, proponuję przyjąć , że pod nazwą  działają osoby prawne niebędące przedsiębiorcami. Nazwa podobnie jak firma pełni funkcję indywidualizującą i odróżniającą tę osobę prawną od innych.

Na marginesie dodam, że spółka cywilna nie działa pod firmą bo nie jest podmiotem, ale o tym szczegółowo TUTAJ

Nieformalne zgromadzenie w spółce akcyjnej.

Spółka akcyjna to najbardziej sformalizowana ze spółek ale również tutaj  można szybko zwołać walne zgromadzenie. Wymaga to niestety porozumienia pomiędzy wszystkimi akcjonariuszami. Zgodnie bowiem z art. 405 §  1 k.s.h. uchwały można powziąć, mimo braku formalnego zwołania walnego zgromadzenia, jeżeli cały kapitał zakładowy jest reprezentowany, a nikt z obecnych nie zgłosi sprzeciwu dotyczącego odbycia walnego zgromadzenia lub wniesienia poszczególnych spraw do porządku obrad.

Tak więc po pierwsze w jednym czasie muszą się spotkać wszyscy akcjonariusze spółki akcyjnej lub ich przedstawiciele. Nie ma przy tym znaczenia czy  obecni stawili się na zaproszenie zarządu, czy też  całkiem przypadkowo. Najistotniejsze w tej przesłance jest, aby „cały kapitał zakładowy był reprezentowany”.

I po drugie konieczne jest, aby żaden z obecnych akcjonariuszy, bez względu na wielkość jego udziału w kapitale zakładowym, nie wnosił sprzeciwu dotyczącego odbycia walnego zgromadzenia (wtedy walne zgromadzenie w tym trybie w ogóle odbyć się nie może) lub wniesienia poszczególnych spraw do porządku obrad (wtedy nie można jedynie podjąć w danej kwestii uchwały).

Ustawodawca w ww. artykule nie odnosi się do kwestii przyjęcia przez zgromadzonych porządku obrad, stąd w literaturze przedmiotu mówi się, że wystarczy zgoda wszystkich obecnych na omówienie danej sprawy, aby uznać ją za wprowadzoną do porządku obrad.

Możliwość odbycia walnego zgromadzenia w spółce akcyjnej bez jego zwoływania daje spółce szanse na szybkie rozpatrzenie naglących problemów i podjęcie na ich temat uchwał przy minimalnych kosztach. Wyraźnym atutem tego trybu jest, że nie ma potrzeby m. in. ogłaszać o zwołaniu walnego zgromadzenia czy o porządku jego obrad. Jednakże należy pamiętać, że również wtedy należy wybrać przewodniczącego zgromadzenia i sporządzić listę obecności a  uchwały muszą być protokołowane przez notariusza. Nie ma już natomiast obowiązku ich ogłaszania co było zbędnym formalizmem przy założeniu, że reprezentowany jest cały kapitał zakładowy.

Uchwały walnego zgromadzenia, które zwołane zostało nieformalnie, mogą być oczywiście zaskarżane w drodze powództwa o chylenie uchwały  lub powództwa o stwierdzenie nieważności uchwały .

 

Mniejszościowy udziałowiec chce „wyjść” ze spółki z o.o.

Gdy udziałowcy spółki z ograniczoną odpowiedzialnością nie mogą się dogadać i któryś zechce opuścić spółkę to w przypadku gdy nie znajdzie nabywcy na udziały, może powstać sytuacja patowa.

W spółce z ograniczoną odpowiedzialnością w przeciwieństwie do spółki akcyjnej ustawodawca nie przewidział bowiem procedury przymusowego wykupu wspólnika. W spółce z o.o. nie istnieją także żadne mechanizmy zmuszenia wspólnika do sprzedaży udziałów.

Ustawa przewiduje natomiast możliwość wyłączenia wspólnika. Z ważnych przyczyn dotyczących danego wspólnika sąd może orzec jego wyłączenie ze spółki na żądanie wszystkich pozostałych wspólników, jeżeli udziały wspólników żądających wyłączenia stanowią więcej niż połowę kapitału zakładowego.

Umowa spółki może przyznać prawo wystąpienia z powództwem, o którym mowa wyżej, także mniejszej liczbie wspólników, jeżeli ich udziały stanowią więcej niż połowę kapitału zakładowego.

Rozwiązaniem może być też umorzenie udziałów. Udział może być umorzony jedynie w przypadku, gdy umowa spółki tak stanowi a nadto umorzenie udziału wymaga uchwały zgromadzenia wspólników.

Nie ma zatem żadnej możliwości prawnej, zmuszenia większościowego udziałowca do wykupienia udziałów od udziałowców mniejszościowych ani też nie ma innej możliwości „wyjścia” ze spółki bez zgody osób trzecich (sprzedaż, zamiana itp.).

Rozważyć należy również możliwość likwidacji Spółki, która jest konsekwencją jej rozwiązania.

Rozwiązanie spółki powodują:
1) przyczyny przewidziane w umowie spółki;
2) uchwała wspólników o rozwiązaniu spółki albo o przeniesieniu siedziby spółki za granicę, stwierdzona protokołem sporządzonym przez notariusza;
3) ogłoszenie upadłości spółki;
4) inne przyczyny przewidziane prawem.

Z ww. pkt 4  wynika, że przyczyny likwidacji spółki są określone w kodeksie spółek handlowych, jak i przepisach pozakodeksowych.

Przykładowo sąd może wyrokiem orzec rozwiązanie spółki na żądanie wspólnika lub członka organu spółki, jeżeli osiągnięcie celu spółki stało się niemożliwe albo jeżeli zaszły inne ważne przyczyny wywołane stosunkami spółki.

O ile w pierwszym przypadku,gdy osiągnięcie celu spółki stało się niemożliwe, mamy do czynienia z jasno określoną sytuacją, o tyle w przypadku drugim  katalog  jest w zasadzie nieograniczony. Decyzję w tych sprawach ostatecznie podejmuje sąd.

Innymi ważnymi przyczynami zgodnie z orzecznictwem sądów mogą być:
– brak możliwości podejmowania decyzji w spółce („pat” decyzyjny),
– brak organów i niemożność ich powołania,
– notoryczne wykorzystywanie pozycji wspólnika większościowego,
– brak zainteresowania sprawami spółki przez wspólników,
– trwałe konflikty między członkami zarządu,
– pozbawienie wspólnika istotnych uprawnień przez innych wspólników,
– naruszenie art. 20 k.s.h. (zasady równego traktowania wspólników),
– utrata bądź wygaśnięcie koncesji,
– gdy spółka traci zdolność do działania w wyniku trwałego konfliktu między wspólnikami, przy czym samo istnienie konfliktu między wspólnikami nie jest wystarczające do rozwiązanie spółki; istniejący konflikt musi w istotny i trwały sposób wpływać na funkcjonowanie spółki, stosunki spółki bądź uprawnienia wspólników.

 

Demontaż pojazdów.

Wielu osobom proste wydaje się zarobkowanie na tzw. „szrotach” fachowo nazywanych stacjami demontażu pojazdów.

Tym wpisem chciałbym jedynie wskazać, że temat nie jest wcale taki prosty. Nie wystarczy zarejestrować działalności aby rozpocząć przyjmowanie samochodów do rozbiórki.  Podstawową zasadą obowiązującą podmiot prowadzący taki biznes jest bezpieczne dla środowiska i zdrowia ludzi przetwarzanie pojazdów wycofanych z eksploatacji i powstających z nich odpadów.

Co się pod tym kryje ?  Z pewnością wiele formalności, które należy dopełnić.

Poniżej dla zobrazowania tej działalności przedstawiam podstawowe obowiązki przedsiębiorców prowadzących stacje demontażu:

  1. wpis do rejestru, o którym mowa w ustawie o odpadach,
  2. obowiązek  przekazania zużytych baterii samochodowych kwasowo-ołowiowych i zużytych akumulatorów samochodowych kwasowo-ołowiowych prowadzącemu zakład przetwarzania zużytych baterii lub zużytych akumulatorów, który spełnia stosowne wymagania,
  3. obowiązek  przyjęcia każdego pojazdu wycofanego z eksploatacji, który posiada cechy identyfikacyjne pojazdu, o których mowa w ustawie Prawo o ruchu drogowym, 
  4. przy przyjmowaniu pojazdu wycofanego z eksploatacji można pobrać opłatę od właściciela pojazdu ale nie zawsze.
  5. w przypadku przyjmowania od właściciela niekompletnego pojazdu wycofanego z eksploatacji opłata nie może przekraczać określonej przepisami kwoty za 1 kg brakującej masy pojazdu,
  6. przyjmując pojazd wycofany z eksploatacji, który jest kompletny, jest obowiązany do:
    1) unieważnienia dowodu rejestracyjnego, karty pojazdu, jeżeli była wydana, oraz tablic rejestracyjnych;
    2) wydania zaświadczenia o demontażu pojazdu,
  7. prowadzi ewidencję zaświadczeń o demontażu pojazdu oraz zaświadczeń o przyjęciu niekompletnego pojazdu, wydanych przez niego i przez przedsiębiorców prowadzących punkty zbierania pojazdów, z którymi zawarł umowę, 
  8. jest obowiązany osiągać określony poziom odzysku i recyklingu odpadów pochodzących z pojazdów wycofanych z eksploatacji ( nie stosuje się do niektórych pojazdów specjalnych) 
  9. jest obowiązany do sporządzenia rocznego sprawozdania zgodnie z ustawą o odpadach. 

Jak widzisz ten biznes trzeba dobrze przemyśleć a przede wszystkim zacząć o znalezienia stosownego miejsca gdzie prowadzenie takiego przedsiębiorstwa będzie prawnie dopuszczalne.

Co do formy prowadzenia działalności nie ma tu żadnych ograniczeń.

 

 

Uwaga na naciągaczy !

Dzisiaj tylko krótkie ostrzeżenie.

Prawdziwą plagą okazuje się ostatnio tzw. „numer na rejestr”.

Działanie jest bardzo proste – nowo zarejestrowana firma otrzymuje pismo  z „rejestru”, którego nazwa zazwyczaj jest łudząco podobna do jednego z oficjalnych rejestrów,  z informacją, że  przedsiębiorca nie uiścił opłaty  za wpis. Pismo ma wygląd urzędowego wezwania do zapłaty. Wymienione są paragrafy i akty prawne, które po analizie nie mają oczywiście nic wspólnego ze sprawą.

Na samym dole drobnym druczkiem jest zazwyczaj zapis, że pismo ma charakter oferty handlowej.
Opłaty oscylują pomiędzy 50-250 zł .

Czytaj uważnie takie pisma, bo w przypadku zapłacenia takiej opłaty odzyskanie jej będzie trudne.

Zasiłek macierzyński dla przedsiębiorczych.

W związku z tym, że mamy  Dzień Kobiet, to dzisiaj wpis przeznaczony przede wszystkim dla Pań.

Planując rozpoczęcie działalności na własnych rachunek warto zapoznać się z zasadami uzyskiwania zasiłku macierzyńskiego.

Oczywiste jest, iż zasiłek macierzyński przysługuje z tytułu urodzenia dziecka.  Przysługuje on również w niektórych przypadkach przyjęcia dziecka na wychowanie.

Podstawowym warunkiem uzyskania zasiłku macierzyńskiego w przypadku osoby prowadzącej działalność gospodarczą jest podleganie dobrowolnemu ubezpieczeniu chorobowemu i terminowe opłacanie składek z tego tytułu.

W przypadku zasiłku macierzyńskiego w przeciwieństwie do zasiłku chorobowego nie ma obowiązku wcześniejszego opłacania składek przez 3 miesiące. Wystarczy opłacić składkę za jeden miesiąc aby otrzymać to świadczenie. Możesz zatem rozpocząć opłacanie składki w trakcie ciąży.

Ubezpieczenie chorobowe jak już wcześniej wspomniałem jest dobrowolne co oznacza, że samemu można zadecydować w jakiej wysokości będzie opłacana składka i tym samym wpłynąć na wysokość późniejszego świadczenia.

Składka na ubezpieczenie chorobowe wynosi 2,45% podstawy wymiaru. Przepisy ustalają minimalną i maksymalną wysokość podstawy wymiaru tej składki. Minimalna wynosi 60% prognozowanego przeciętnego wynagrodzenia miesięcznego obowiązującego na dany rok. Na rok 2014 minimalna podstawa wymiaru to kwota 2.247,60 zł . Minimalna składka chorobowa liczona od tej kwoty wyniesie więc 55,07 zł. Maksymalna wysokość podstawy wymiaru składek nie może z kolei przekraczać 250% prognozowanego przeciętnego wynagrodzenia miesięcznego, przyjętego do ustalenia kwoty ograniczenia rocznej podstawy wymiaru składek i wynosi w 2014r. 9.365zł. Zatem maksymalna składka w 2014r. wyniesie 229,44 zł

W powyższych granicach można zadecydować w wysokości opłacanej składki. Oczywiście zgłoszenie i opłacanie najwyższej dopuszczalnej podstawy w okresie branym do wyliczenia zasiłku oznacza zasiłek w najwyższej wysokości.

Na okres wypłaty zasiłku macierzyńskiego składa się:

  • urlop macierzyński w wymiarze jak niżej, z którego może skorzystać wyłącznie matka,
  • dodatkowy urlop macierzyński w wymiarze 6 tygodni przy urodzeniu jednego dziecka i 8 tygodni przy urodzeniu więcej niż jednego dziecka z którego może skorzystać matka lub ojciec,
  • urlop rodzicielski w wymiarze 26 tygodni z którego może skorzystać matka lub ojciec,
  • urlopu ojcowskiego w wymiarze 2 tygodni, nie dłużej jednak niż do ukończenia przez dziecko 12 miesięcy życia, z którego może korzystać ubezpieczony ojciec dziecka,

Zasiłek macierzyński za okres urlopu macierzyńskiego przysługuje przez:

  • 20 tygodni w przypadku urodzenia jednego dziecka przy jednym porodzie,
  • 31 tygodni w przypadku urodzenia dwojga dzieci przy jednym porodzie,
  • 33 tygodni w przypadku urodzenia trojga dzieci przy jednym porodzie,
  • 35 tygodni w przypadku urodzenia czworga dzieci przy jednym porodzie,
  • 37 tygodni w przypadku urodzenia pięciorga i więcej dzieci przy jednym porodzie.

Matka dziecka, po wykorzystaniu zasiłku macierzyńskiego za okres co najmniej 14 tygodni po porodzie może zrezygnować z dalszego pobierania zasiłku. W takim przypadku pozostałą część okresu pobierania zasiłku macierzyńskiego wykorzystuje ubezpieczony ojciec dziecka.

Korzystający z urlopu macierzyńskiego, dodatkowego urlopu macierzyńskiego , urlopu rodzicielskiego i ojcowskiego może jednocześnie prowadzić działalność gospodarczą bez utraty prawa do zasiłku.  Inaczej zatem niż w przypadku przebywania na zasiłku chorobowym, który jest przyznawany z uwagi na niezdolność do pracy.

Wysokość zasiłku macierzyńskiego wylicza się  biorąc pod uwagę podstawę, od której przedsiębiorca opłaca składki.
W pierwszej kolejności oblicza się średnią podstawę dla ostatnich 12 miesięcy, w których było opłacane ubezpieczenie chorobowe a gdy  nie upłynęło 12 miesięcy opłacania składek to za pełne kalendarzowe miesiące ubezpieczenia. Od tak wyliczonej średniej odejmuje się 13,71% podstawy wymiaru składek.
Aby wyliczyć stawkę zasiłku za jeden dzień przebywania na urlopie macierzyńskim otrzymaną kwotę dzieli się przez 30. następnie aby uzyskać kwotę zasiłku za okres pozostawania na zasiłku w danym miesiący należy pomnożyć tak uzyskany wynik przez liczbę dni w miesiącu.

Zasiłek macierzyński wypłacany w trakcie podstawowego i dodatkowego urlopu macierzyńskiego stanowi 100% wyliczonego zasiłku, w przypadku urlopu rodzicielskiego zasiłek wyniesie 60%. Można też zadeklarować w terminie 14 dni od urodzenia dziecka chęć skorzystania z urlopu macierzyńskiego i rodzicielskiego. Wtedy przez okres tych urlopów zasiłek będzie wynosił 80%.

Zasiłek macierzyński za tzw. urlop ojcowski to 100% podstawy zasiłku.

Aby otrzymać zasiłek macierzyński przedsiębiorca musi  złożyć do ZUS następujące dokumenty:

1. wniosek o wypłatę zasiłku macierzyńskiego,
2. skrócony odpis aktu urodzenia dziecka,
3. Zaświadczenie na formularzu ZUS Z- 3b, który możesz ściągnąć TUTAJ

W dzisiejszych czasach gdzie mobilność międzynarodowa jest powszechna warto wiedzieć, że  dokumentem do przyznania i wypłaty zasiłku macierzyńskiego z tytułu urodzenia dziecka podczas pobytu za granicą jest:

  • zaświadczenie zagranicznego zakładu leczniczego lub zagranicznego lekarza określające przewidywana datę porodu zawierające nazwę zagranicznego zakładu leczniczego lub imię i nazwisko zagranicznego lekarza, opatrzone datą wystawienia i podpisem – za okres przed porodem,
  • skrócony odpis aktu urodzenia dziecka lub zagraniczny akt urodzenia dziecka – za okres od dnia porodu,

Nie wymaga się przetłumaczenia na język polski zaświadczeń lekarskich  oraz aktów urodzenia dziecka wystawionych na terytorium państwa członkowskiego Unii Europejskiej, państwa członkowskiego Europejskiego Porozumienia o Wolnym Handlu (EFTA) – stron umowy o Europejskim Obszarze Gospodarczym lub Konfederacji Szwajcarskiej oraz państw stron umów międzynarodowych w zakresie zabezpieczenia społecznego, których stroną jest Rzeczpospolita Polska, w języku urzędowym tych państw

ZUS ma 30 dni na rozpatrzenie wniosku o zasiłek macierzyński.

Jeżeli ZUS wydał decyzję o odmowie przyznania świadczeń a ty się z tym nie zgadzasz, masz prawo się odwołać. O odwołaniu od decyzji ZUS możesz poczytać na innym naszym blogu www.odwolanieoddecyzjizus.pl

CO NAS CZEKA ?

Od 1 stycznia 2015 r. być może zmienią się zasady ustalania wysokości zasiłku chorobowego i macierzyńskiego wypłacanego. Osoby opłacające dobrowolne składki na to ubezpieczenie z tytułu działalności gospodarczej będą mogły uzyskać wyższy zasiłek dopiero po 12 miesiącach opłacania składek od podniesionej podstawy wymiaru składek.

Czym właściwie jest spółka cywilna ?

Spółka cywilna to umowa a nie podmiot !

To podstawowa, kwestia którą jednak ciężko przyswoić. Trudno sobie uświadomić, że skoro jest np. sklep, jest pieczątka to nie ma podmiotu. Może to nie będzie do końca dobre porównanie ale jako pierwsze przyszło mi do głowy – jak mawiał jeden z moich wykładowców na uczelni: to, że goście przyszli, wódka była i stół pełny to jeszcze nie przesądza o tym, że jest małżeństwo 🙂

Żaden przepis prawa nie przyznaje spółce ani atrybutu osobowości prawnej, ani zdolności prawnej. Skoro zatem nie jest ona podmiotem prawa, nie przysługuje jej zdolność do czynności prawnych, zdolność sądowa ani procesowa. Spółka cywilna nie zawiera umów, nie występuje przed sądem nie nabywa własności rzeczy.

Z pewnością nie ułatwi zrozumienia powyższego fakt, że brak podmiotowości prawnej nie stoi na przeszkodzie aby niektóre przepisy traktowały spółki cywilne jako podmioty unormowanych w tych przepisach stosunków prawnych. W szczególności spółkę cywilną należy uznać za pracodawcę, jeżeli zatrudnia ona pracowników, spółka cywilna otrzymuje numer identyfikacji podatkowej NIP, jest też podatnikiem podatku VAT oraz podatku akcyzowego.

Skoro, spółka cywilna to umowa to należy skupić się na stronach tej umowy czyli wspólnikach.

Wspólnikiem może być każdy podmiot prawa któremu przepisy przyznają zdolność prawną. Będzie to więc osoba fizyczna, osoba prawna, a także jednostka organizacyjna niebędąca osobą prawną. Wspólnikiem spółki nie będzie jednak organizacja, która nie posiada zdolności prawnej czyli np. inna spółka cywilna. Wspólnikami spółki cywilnej mogą też być małżonkowie,  ale to już temat na osobny wpis.

To, że spółka jest umową oznacza, że wspólników powinno być co najmniej dwóch.

Krótkie podsumowanie.

Brak podmiotowości prawnej spółki cywilnej oznacza, że:

1) umowy zawierają wszyscy wspólnicy, a nie spółka;
2) przed sądami występują wspólnicy a nie spółka; (nie można pozwać spółki cywilnej ani spółka cywilna nie może być powodem)
3) podmiotami praw i obowiązków również nie będzie spółka a wszyscy wspólnicy;
4) majątek nabywany do prowadzenia działalności będzie majątkiem wspólnym wspólników, będzie to współwłasność łączna czyli bezudziałowa (podobnie jak przy współwłasności małżeńskiej)
5) odpowiedzialność za zobowiązania wynikające z prowadzonej działalności ponoszą wspólnicy solidarnie co oznacza, że wierzyciel może żądać całości lub części świadczenia od wszystkich dłużników łącznie, od kilku z nich lub od każdego z osobna, a zaspokojenie wierzyciela przez któregokolwiek z dłużników zwalnia pozostałych.

Trochę off topic czyli o fundacji słów kilka.

W zasadzie na tym blogu zajmuje się zakładaniem firm czyli mówiąc kolokwialnie podpowiadaniem jak zacząć zarabiać pieniądze. Nie powinienem zatem zajmować się tutaj fundacjami, które nawet intuicyjnie, odbierane są przez większość jako podmioty przeznaczone do zupełnie  innych celów.

Nie mniej jednak postanowiłem poświęcić temu problemowi co najmniej jeden wpis.

Faktem jest , że powstają fundacje, których  faktyczne cele tak naprawdę odbiegają i to znacznie od celów jakie powinny charakteryzować tego rodzaju organizacje. W gmatwaninie przepisów prawnych pomysłowi Polacy znajdują furtki do łatwego zysku przy wykorzystaniu fundacji. Niestety dzieje się to w majestacie prawa bo ustawodawca, choć reaguje to uważam, że za późno i często mało skutecznie.

Nie będę wskazywał jak wykorzystać fundacje do celów, o których napisałem wyżej bo osobiście nie pochwalam takich konstrukcji. Napisze jednak skąd ten problem wynika.

Zakres swobody tworzenia fundacji jest ograniczony ustawowo. Cele fundacji muszą być zgodne z podstawowymi interesami Rzeczypospolitej Polskiej. Ponadto muszą one mieć charakter społecznie lub gospodarczo użyteczny. Określenie celu jest elementem konstytutywnym każdej fundacji.

Diabeł tkwi właśnie w przedostatnim zdaniu. Ustawa o fundacjach stanowi bowiem, że fundacje mogą być ustanawiane również do realizacji celów gospodarczo użytecznych. Taki zapis ustawowy tak naprawdę wypacza sens  fundacji, gdyż cel gospodarczo użyteczny nie musi być jednocześnie społecznie użyteczny. Oba rodzaje opisanych w ustawie celów (społecznie użyteczny i gospodarczo użyteczny) są zatem równoprawne i mogą być realizowane zarówno równocześnie jak i alternatywnie.

Jest to moim (i nie tylko moim) zdaniem, jedna z głównych przyczyn niewłaściwego działania niektórych fundacji. Faktycznie powinno być tak, że cele fundacji powinny być zawsze i wyłącznie społecznie użyteczne a działalność gospodarcza jedynie prowadzić do realizacji tych celów. Takie ujęcie myślę, że pozwoliłoby na zdelegalizowanie kilku „ciekawych” fundacji.

Na koniec dodam tylko, że zakładając swoja firmę możesz spotkać się właśnie z takimi fundacjami i gwarantuję Ci, że na pewno poznasz, że chodzi o taką organizację, o której piszę.

Dla kogo spółka komandytowa ?

Spółka komandytowa jest doskonałym rozwiązaniem jeśli chcą się połączyć biznesowo osoby preferujące aktywne prowadzenie działalności i akceptujące pewne ryzyko z tymi, które chcą pozostać pasywne i lubią maksymalnie ograniczać ryzyko.

Mówiąc potocznie, najczęściej jest to połączenie kapitału z pomysłem. Jeden ma pieniądza, drugi wie co z nimi zrobić.

Spółka komandytowa to spółka osobowa. Nie posiada osobowości prawnej, posiada natomiast podmiotowość prawną. Oznacza to, że Spółka może nabywać we własnym imieniu prawa, np. własność nieruchomości, zaciągać zobowiązania, pozywać oraz być pozywana.

Spółka komandytowa to bardzo ciekawy twór gdyż jak już wspomniałem wyżej umożliwia udział w biznesie osób chcących aktywnie uczestniczyć w działalności i tych, którzy chcą w zasadzie zaangażować tylko swój kapitał.

W spółce komandytowej funkcjonują bowiem dwie kategorie wspólników – komplementariusze i komandytariusze. Ich pozycja w Spółce jest ukształtowana odmiennie.

Komplementariusz jest wspólnikiem aktywnym, on co do zasady prowadzi sprawy spółki i reprezentuje ją na zewnątrz. Czynne uczestniczenie w kierowaniu spółką przez komplementariusza jest jednak połączone z nieograniczoną odpowiedzialnością za zobowiązania spółki. Komplementariusz odpowiada bowiem za zobowiązania spółki całym swoim majątkiem.
Jest jednak i pozytywny aspekt tej odpowiedzialności, mianowicie jest to odpowiedzialność subsydiarna.
Oznacza to, że wierzyciel może prowadzić egzekucję z majątku komplementariusza, dopiero gdy egzekucja z majątku spółki okaże się bezskuteczna.

Komandytariusz z kolei jest wspólnikiem pasywnym. Nie prowadzi spraw spółki i jej nie reprezentuje. Zazwyczaj ma kapitał, który chce zaangażować w przedsięwzięcie. W związku z tym, że nie prowadzi on spraw Spółki to i jego odpowiedzialności za jej zobowiązania została ograniczona. Komandytariusz odpowiada bowiem za zobowiązania tylko do określonej w umowie spółki kwoty tzw.sumy komandytowej. Jeżeli natomiast komandytariusz wniesie do spółki wkład o wartości co najmniej równej tej właśnie sumie komandytowej wówczas zwolniony jest od odpowiedzialności osobistej.

Wspólnikami w spółce komandytowej mogą być zarówno osoby fizyczne, osoby prawne jak i jednostki organizacyjne nieposiadające osobowości prawnej, którym ustawa przyznała zdolność prawną.

To kolejne ciekawe rozwiązanie ! O jego zastosowaniu z pewnością jeszcze tu przeczytasz.

Myślę, że oczywiste wydaje się przy tym, że jedna osoba nie może być jednocześnie komplementariuszem i komandytariuszem.