Przekształcenie działalności jednoosobowej w spółkę.

Może się zdarzyć tak, że prowadzenie działalności jednoosobowej nie będzie już adekwatne do rozmiarów firmy i odpowiedzialności z jaką się ona wiąże.

Nie trzeba w takim wypadku zakładać nowego podmiotu. Może okazać się, choć nie zawsze, iż korzystne będzie przekształcenie.

Przedsiębiorca będący osobą fizyczną wykonującą we własnym imieniu działalność gospodarczą   może bowiem przekształcić formę prowadzonej działalności w jednoosobową spółkę kapitałową
Spółce powstałej w wyniku przekształcenia przysługują wtedy wszystkie prawa i obowiązki przedsiębiorcy przekształcanego. Spółka co do zasady   pozostaje podmiotem w szczególności zezwoleń, koncesji oraz ulg, które zostały przyznane przedsiębiorcy przed jego przekształceniem.
Po przekształceniu Przedsiębiorca odpowiada solidarnie ze spółką za zobowiązania związane z prowadzoną działalnością gospodarczą powstałe przed dniem przekształcenia, przez okres trzech lat.

Do przekształcenia przedsiębiorcy wymagane jest:
1) sporządzenia planu przekształcenia przedsiębiorcy wraz z załącznikami oraz opinią biegłego rewidenta;
2) złożenia oświadczenia o przekształceniu przedsiębiorcy;
3) powołania członków organów spółki przekształconej;
4) zawarcia umowy spółki albo podpisania statutu spółki przekształconej;
5) dokonania w rejestrze wpisu spółki przekształconej i wykreślenia przedsiębiorcy przekształcanego z Centralnej Ewidencji i Informacji o Działalności Gospodarczej.

Plan przekształcenia przedsiębiorcy sporządza się w formie aktu notarialnego
Plan przekształcenia przedsiębiorcy powinien zawierać co najmniej ustalenie wartości bilansowej majątku przedsiębiorcy przekształcanego na określony dzień w miesiącu poprzedzającym sporządzenie planu przekształcenia przedsiębiorcy.
Do planu przekształcenia należy dołączyć:
1) projekt oświadczenia o przekształceniu przedsiębiorcy;
2) projekt aktu założycielskiego (statutu);
3) wycenę składników majątku przedsiębiorcy przekształcanego;
4) sprawozdanie finansowe sporządzone dla celów przekształcenia.

Każdy plan przekształcania musi zostać poddany badaniu przez biegłego rewidenta w zakresie poprawności i rzetelności. W tej kwestii na wniosek przedsiębiorcy sąd rejestrowy wyznacza   biegłego rewidenta.   Biegły rewident, sporządza na piśmie szczegółową opinię i składa ją wraz z planem przekształcenia sądowi rejestrowemu. Ma na to maksymalnie 2 miesiące

Oświadczenie o przekształceniu przedsiębiorcy powinno zostać sporządzone w formie aktu notarialnego i określać co najmniej:
1) typ spółki, w jaki zostaje przekształcony przedsiębiorca;
2) wysokość kapitału zakładowego;
3) zakres praw przyznanych osobiście przedsiębiorcy przekształcanemu jako wspólnikowi albo akcjonariuszowi spółki przekształconej, jeżeli przyznanie takich praw jest przewidziane;
4) nazwiska i imiona członków zarządu spółki przekształconej.


Ostatnim etapem jest złożenie wniosku o wpis przekształcenia do rejestru i wykreślenie z CEIDG.

Oddział w Rudzie Śląskiej już otwarty.

Informuję wszystkich czytelników, że już działa Oddział Kancelarii, który mieści się w Rudzie Śląskiej przy ul. Czarnoleśnej 47,

tel. 32-700-31-99.

Godziny otwarcia:
– poniedziałek 8.00 – 16.00
– wtorek 9.00 – 17.00
– środa 8.00 – 16.00
– czwartek 9 .00 – 17.00
– piątek 8.00 – 16.00

17200_880975058632574_4981841422650408705_n IMG_20150430_113920-1024x575 IMG_20150430_113821-1024x575

Podział zysków i strat w SPÓŁCE CYWILNEJ.

Kontynuując tematykę spółki cywilnej, dzisiaj kilka słów o udziale w zyskach i stratach.

Udział w zyskach co do zasady w spółce cywilnej jest równy dla wszystkich wspólników, niezależnie od wartości wniesionych przez nich wkładów a nawet niezależnie od tego, czy dany wspólnik w ogóle wniósł jakikolwiek wkład do spółki.

W umowie spółki można jednak odmiennie ukształtować udział w zyskach poszczególnych wspólników. Nie ma tu jednak całkowitej dowolności. Żaden wspólnik nie może być bowiem wyłączony od udziału w zysku. Za niedopuszczalne uznać należy też takie ograniczenie, które w praktyce oznaczałoby wyłączenie od udziału w zysku.

Jeśli natomiast chodzi o udziału w stratach to jest on taki jak wysokości udziału danego wspólnika w zyskach. Jeżeli zatem nie zmodyfikowano zasady równego udziału w zyskach to również wszyscy wspólnicy ponoszą równy udział w stratach. Jeżeli natomiast w umowie spółki ukształtowano udział w zyskach odmiennie, to wspólnicy partycypują w stratach w tym samym stopniu.

Podobnie jednak jak przy zyskach, umowa pomiędzy wspólnikami może ukształtować inaczej udział w stratach przez poszczególnych wspólników.

Umowa spółki może natomiast odmiennie niż przy podziale zysku przewidywać, że dany wspólnik zostaje wyłączony całkowicie od udziału w stratach.

Wyłączenia od udziału w stratach nie należy mylić z odpowiedzialnością za długi spółki ! Wspólnicy wyłączeni od udziału w stratach nadal odpowiadają wobec wierzycieli za zobowiązania spółki tak jak wspólnicy nie wyłączeni. Wyłączenie od udziału w stratach nie zmienia też solidarnego i osobistego charakteru tej odpowiedzialności.

Zasadą jest, że każdy wspólnik może żądać podziału i wypłaty zysków dopiero po rozwiązaniu spółki. W drodze wyjątku od tej zasady wspólnik może żądać podziału i wypłaty zysków na koniec roku obrachunkowego ale tylko w przypadku gdy spółka została zawarta na czas dłuższy. Będzie to w praktyce zasadą, bo bardzo rzadko spotyka się spółki zawarte na krócej niż jeden rok obrotowy.

Jeżeli spółka jest zawarta na dłużej niż jeden rok obrotowy to traktujemy ją jak zawartą na czas dłuższy.

Prawo to przysługuje wspólnikowi z mocy ustawy i nie może zostać wyłączone umową spółki lub uchwałą wspólników.

Oczywiście w trakcie roku wspólnicy wypłacają sobie zaliczkowo dochód, który rozliczą na koniec roku.

Prowadzenie spraw i reprezentowanie SPÓŁKI CYWILNEJ.

Każdy wspólnik spółki cywilnej jest uprawniony i zobowiązany do prowadzenia spraw spółki. Oznacza to , że każdy może i powinien podejmować wszelkie decyzje poczynając od gospodarczych , przez organizacyjne i finansowe aż po personalne.

Wspólnicy mogą w umowie spółki inaczej określić zasady prowadzenia spraw spółki przez wspólników. Mogą np. powierzyć prowadzenie spraw tylko niektórym wspólnikom, a nawet jednemu z nich.

W tym miejscu konieczne jest zaakcentowanie rozróżnienia czynności składających się na zakres pojęcia prowadzenia spraw spółki, na zwykłe czynności spółki i sprawy przekraczające zakres zwykłych czynności spółki.

Niestety nie podam Ci tutaj gotowego wzoru czy definicji tego podziału. Rozróżnienie powyższych pojęć w praktyce rodzi wiele problemów. Nie ma bowiem jednorodnego kryterium rozróżnienia tych czynności. Oceny dokonywać należy subiektywnie, uwzględniając rodzaj i rozmiary prowadzonej działalności, jej cel a w głównej mierze wielkość majątku i obrotów oraz wartość zobowiązań.

Każdy wspólnik może samodzielnie, bez uchwały wspólników, prowadzić sprawy nieprzekraczające zakresu zwykłych czynności spółki. Każdy z pozostałych wspólników może wówczas sprzeciwić się jej prowadzeniu. W razie sprzeciwu wymagana będzie uchwała wspólników .

Przepisy nie regulują trybu podejmowania uchwał w spółce cywilnej. Należy jednak przyjąć, że uchwały powinny być podejmowane jednomyślnie i to przy udziale wszystkich wspólników uprawnionych do prowadzenia spraw spółki. Są oczywiście również inne teorie w tym temacie ale myślę, że bezpiecznie będzie przyjąć opisaną wyżej.

Jeśli chodzi o uchwały to ich forma  może być dowolna. Nie ma więc obowiązku, aby uchwały podejmować w formie pisemnej jednakże, ze względów organizacyjnych i dowodowych doradzam zawsze stosowanie tej właśnie formy.

Przepisy regulują również zasady wykonywania czynności nagłej, której zaniechanie mogłoby narazić spółkę na niepowetowane straty Prawo do pojęcia takiej czynności przysługuje każdemu wspólnikowi, niezależnie od tego, czy stosownie do postanowień umowy spółki jest uprawniony i zobowiązany do prowadzenia spraw, czy też nie.

Czynnością taką jest czynność, której potrzeba dokonania powstaje nagle, należy jej dokonać bezzwłocznie, a więc nie można czekać na podjęcie uchwały wspólników. Czynność nagła może być zarówno czynnością należącą do zakresu zwykłych czynności spółki, jak i przekraczającą ten zakres.

Pamiętaj, że możliwość wystąpienia niepowetowanej straty nie należy mylić z zagrożeniem nieuzyskania przez spółkę przewidywanych korzyści.

Wreszcie najważniejsza kwestia, która niektórym jednak nastręcza pewne problemy – prowadzenie spraw to dokonywanie czynności w stosunkach wewnętrznych spółki, czyli między wspólnikami. Nie należy mylić prowadzenia spraw spółki z reprezentacją spółki.

Reprezentowanie spółki w odróżnieniu od prowadzenia jej spraw – oznacza czynności dokonywane w stosunkach zewnętrznych czyli wobec osób trzecich.

Tutaj również zasadą jest, że każdy wspólnik jest umocowany do reprezentowania spółki. Umową lub uchwałą można wyłączyć niektórych wspólników od reprezentowania spółki i powierzyć reprezentację niektórym lub jednemu wspólnikowi. Prawo reprezentowania spółki może zostać również powierzone osobie trzeciej na podstawie pełnomocnictwa.

Na koniec uwaga dla tych, którzy współpracują ze spółkami cywilnymi. W związku z tym, że reprezentacja spółki cywilnej nie jest ujawniana w żadnym rejestrze więc tak naprawdę ciężko jest ustalić aktualnie obowiązujące zasady reprezentacji tak samo jak trudno jest ocenić czy dana czynność przekracza czy też nie czynności zwykłą, dlatego zalecam jeśli jesteś kontrahentem spółki cywilnej to zabiegaj jeśli to tylko możliwe o podpisy wszystkich wspólników pod umową,  tak dla własnego bezpieczeństwa.

Majątek wspólników SPÓŁKI CYWILNEJ.

Spółka cywilna nie ma podmiotowości prawnej. Powtarzam to przy każdej okazji omawiania tej spółki gdyż większość przedsiębiorców o tym zapomina. W związku z tym mówiąc o majątku wspólników służącym do prowadzenia spółki lepiej posługiwać się określeniem „wspólny majątek wspólników” zamiast „majątek spółki”.

Wspólność ta nazywa się wspólnością (współwłasnością)  łączną. Polega ona na tym, że udziały wspólników w majątku wspólnym nie są oznaczone w żaden sposób. Nie ma określonego żadnego ułamka co oznacza, że każdy jest tak samo uprawniony do całego majątku. Co ważniejsze nie ma zależności pomiędzy wniesieniem wkładu a udziałem w majątku wspólnym. Wartość udziału nie zależy od wartości wkładu a nawet od jego wniesienia. (informacje o wkładzie znajdziesz TUTAJ).

Innymi słowy jeśli w umowie ustalicie np. że jeden wspólnik wniósł 10 tys zł a drugi 100 tys zł to i tak majątek niezależnie od tego jest w takim samym stopniu wspólny. Co więcej, żaden wspólnik nie może rozporządzać swoim udziałem w majątku wspólnym ani w poszczególnych jego składnikach. Nie może go m.in. sprzedać ani darować. Co za tym idzie niedopuszczalne jest również przeniesienia prawa do członkostwa w spółce w przeciwieństwie do np. możliwości sprzedaży udziałów w spółce z o.o. W związku z powyższym nie można dzielić takiego majątku w czasie trwania spółki. Podział majątku umożliwia dopiero rozwiązanie spółki

Konsekwencją powyższego jest niedopuszczalność egzekucji z udziału poszczególnych wspólników.   Jeśli ktoś chce prowadzić egzekucję z praw i rzeczy należących do współwłasności łącznej wspólników musi dysponować wyrokiem czy też innym tytułem wykonawczym opiewającym na wszystkich wspólników. Innym sposobem jest wypowiedzenie spółki przez wierzyciela, ale o tym już innym razem

Na koniec wpisu uwaga ogólna – współwłasność łączna może powstać tylko z określonych stosunków prawnych na podstawie przepisów regulujących te stosunki. Takim stosunkiem poza umową spółki cywilnej może być np. małżeństwo albo stosunek spółki jawnej lub komandytowej.

Zupełnie na marginesie dodam jeszcze, że umowa spółki może w pewnym stopniu zabezpieczyć osoby żyjące w konkubinacie. Poprzez jej założenie powstanie współwłasność łączna czyli taka jak w małżeństwie. Pamiętaj jednak, że działalność spółki jest   oparta na celu gospodarczym a w konkubinacie choć cel gospodarczy może występować to nie ma on decydującego znaczenia. Umowa spółki cywilnej zabezpieczy więc tylko ten cel, nie zabezpieczy natomiast celów osobistych.

Wkład w SPÓŁCE CYWILNEJ.

Aby rozpocząć działalność wskazane jest posiadanie „czegoś” co mogłoby pomóc w jej prowadzeniu. „Czymś” takim jest wkład.

Wniesienie wkładu nie jest ustawowym obowiązkiem każdego wspólnika. Powstanie tego obowiązku zależy tylko i wyłącznie od postanowień umowy spółki. Umowa może zobowiązywać dowolnie, bądź to każdego wspólnika albo tylko niektórych. Możliwe jest również że żaden ze wspólników nie zobowiąże się do wniesienia wkładu.

Wkład wspólnika może polegać na wniesieniu do spółki własności lub innych praw albo na świadczeniu usług. Wniesienie do spółki oznacza wniesienie do majątku wspólnego wspólników. Wniesienie wkładu powoduje więc objęcie go wspólnością łączną, której podmiotami są wszyscy wspólnicy, oczywiście łącznie ze wspólnikiem, który wkład wnosi.

Wkładem może być własność lub inne prawo, innymi słowy każde prawo majątkowe, oczywiście takie które może  być objęte wspólnością.

Wkładem może być w szczególności własność rzeczy ruchomych lub nieruchomości, użytkowanie wieczyste, wierzytelności, prawa majątkowe na dobrach niematerialnych, udziały bądź akcje, całe przedsiębiorstwo a przede wszystkim pieniądze.

Szczególną postacią wkładu są usługi wspólnika na rzecz spółki. Wniesienie takiego wkładu oznacza świadczenie tych usług przez wspólnika bez wynagrodzenia. Podstawą świadczenia takich usług będzie tylko i wyłącznie umowa spółki. Nie ma konieczności zawierania innych umów na ten sam zakres. Przykładowo jeżeli wspólnik wniesie do umowy wkład w postaci świadczenia usług przewozu to nie ma pototrzeby zawierania umowy przewozu bo wszystko powinno znaleźć się w umowie spółki.

Możliwe jest również wniesienie rzeczy do używania co oznacza ni mniej ni więcej stworzenie możliwości używania rzeczy.

Wartość wkładów poszczególnych wspólników może zostać określona w umowie spółki. W braku takiego określenia, jak również w razie wątpliwości, obowiązuje ustawowe domniemanie, że wkłady wspólników mają jednakową wartość. Jednakże jeżeli zapomnieliście określić wartość wkładów a uważasz, że Twój wkład nie jest równy pozostałym to nic straconego, możesz próbować wzruszyć to domniemanie i dowodzić, że jest inaczej.

Zmiana wartości wkładu w czasie trwania spółki, czyli zarówno podwyższenie, jak i obniżenie wartości wkładu jest dopuszczalne w drodze zmiany umowy spółki a więc za zgodą wszystkich wspólników. Poprzez zmianę umowy spółki można również dokonać zwrotu wkładu.

Oddelegowanie członka rady nadzorczej spółki akcyjnej do zarządu.

Do kompetencji rady nadzorczej należy między innymi delegowanie swoich członków do czasowego wykonywania czynności członków zarządu.

Obecnie można delegować członka rady nadzorczej do czasowego wykonywania czynności członków zarządu wtedy, gdy:

– członkowie zarządu zostali odwołani,

– złożyli rezygnację

– z innych przyczyn nie mogą sprawować swoich czynności.

Chodzi więc z jednej strony o sytuacje stałej niemożności (odwołanie przez radę nadzorczą lub walne zgromadzenie, rezygnacja) oraz sytuacje przejściowe (np. zawieszenie w czynnościach członka zarządu).

Wówczas rada nadzorcza może podjąć uchwałę o oddelegowaniu jednego lub kilku swych członków do czasowego wykonywania czynności członków zarządu co należy zgłosić sądowi rejestrowemu celem wpisania do rejestru przedsiębiorców. Skutkiem tego jest zawieszenie tej osoby od udziału w radzie i jej pracach, a także zawieszenie jej prawa do wynagrodzenia za pełnione pierwotnie funkcje w radzie nadzorczej. Delegowany członek otrzymuje bowiem wynagrodzenie ustalone dla zastępowanego przez niego członka zarządu. Ponadto taką osobę od czasu oddelegowania obowiązuje zakaz działalności konkurencyjnej członka zarządu. Oddelegowany członek rady nadzorczej nie przestaje być jej członkiem, jednakże z uwagi na zawieszenie jego praw z tytułu oddelegowania, przejmuje on obowiązki i prawa przysługujące członkowi zarządu.

Oddelegowanie może mieć miejsce na okres nie dłuższy niż trzy miesiące.  Po tym okresie uprawnienia oddelegowanego wygasają i powraca on do wcześniej wykonywanych przez siebie czynności w radzie nadzorczej.

Co to jest ta FIRMA ?

Firma to potoczne określenie na działalność. W takim znaczeniu użyłem ją w nazwie bloga. Chcąc jednak zająć się tworzeniem własnego biznesu pamiętać należy przede wszystkim jaka jest konotacja prawna słowa FIRMA.

Przedsiębiorca działa pod firmą. Obecnie kwestie firmy reguluje Kodeks cywilny co oznacza, że pod firmą działa nie tylko spółka handlowa. Prawo i obowiązek używania firmy ma każdy przedsiębiorca, a zatem każdy podmiot, który prowadzi we własnym imieniu działalność gospodarczą.

Działanie pod firmą oznacza dokonywanie przez przedsiębiorcę wszelkich czynności prawnych i faktycznych przy jej zastosowaniu.

Firma jest oznaczeniem słownym indywidualizującym przedsiębiorcę w obrocie.

Firma podlega ujawnieniu we właściwym rejestrze – taka jest zasada. Są jednak wyjątki np. spółka z o.o. w organizacji.

Przepisy pozwalają przedsiębiorcy na ustalenie skrótu firmy i posługiwanie się nim w obrocie. Ustalony skrót firmy wymaga także ujawnienia w odpowiednim rejestrze.

Ustawodawca wprowadza odrębne zasady ustalania firmy dla poszczególnych podmiotów. Każda firma składa się jednak z korpusu, dodatku obligatoryjnego i dodatku fakultatywnego. Wyjątek stanowi firma osoby fizycznej, w której nie występuje dodatek obligatoryjny

Korpus jest w istocie nazwą podmiotu.

Dodatek obligatoryjny wskazuje na formę organizacyjno-prawną przedsiębiorcy i stanowi konieczny,element konstrukcyjny firmy, określony przepisami regulującymi powstanie i ustrój poszczególnych podmiotów. Charakter dodatków obligatoryjnych mają również te, których zamieszczenia wymagają przepisy prawa ze względu np. na konieczność wskazania sytuacji prawnej przedsiębiorcy. Chodzi w szczególności o dodatki: „w organizacji”, „w likwidacji”, „w upadłości”.

Zamieszczenie w firmie dodatku fakultatywnego zależy od woli przedsiębiorcy i ma na celu odróżnieniu od innych firm. Prawo nie ogranicza liczby dodatków fakultatywnych. Dodatek ten może informować np. o przedmiocie działalności,  obszarze  działalności, wskazywać na kwalifikacje wspólnika, pokrewieństwo może też być całkowicie fantazyjny. Wybór rodzaju firmy oraz ustalenie jej brzmienia należy do woli przedsiębiorcy. Jednak w stosunku do niektórych typów przedsiębiorców swoboda wyboru rodzaju firmy jest ograniczona przez prawo.

Firmy dla wybranych kategorii podmiotów.

Firmą osoby fizycznej jest jej imię i nazwisko. Nie wyklucza to włączenia do firmy pseudonimu lub określeń wskazujących na przedmiot działalności przedsiębiorcy, miejsce jej prowadzenia oraz innych określeń dowolnie obranych.

Firma spółki jawnej powinna zawierać nazwiska lub firmy (nazwy) wszystkich wspólników albo nazwisko albo firmę (nazwę) jednego albo kilku wspólników oraz dodatkowe oznaczenie „spółka jawna”. Dopuszczalne jest używanie w obrocie skrótu „sp. j.”

Firma spółki partnerskiej powinna zawierać nazwisko co najmniej jednego partnera, dodatkowe oznaczenie „i partner” bądź „i partnerzy” albo „spółka partnerska” oraz określenie wolnego zawodu wykonywanego w spółce. Dopuszczalne jest używanie w obrocie skrótu „sp.p.”. Firmy z oznaczeniem „i partner” bądź „i partnerzy” albo „spółka partnerska” oraz skrótu „sp.p.” może używać tylko spółka partnerska.

Firma spółki komandytowej powinna zawierać nazwisko jednego lub kilku komplementariuszy oraz dodatkowe oznaczenie „spółka komandytowa”. Dopuszczalne jest używanie w obrocie skrótu „sp.k.”. Jeżeli komplementariuszem jest osoba prawna, firma spółki komandytowej powinna zawierać pełne brzmienie firmy (nazwy) tej osoby prawnej z dodatkowym oznaczeniem „spółka komandytowa”. Nie wyklucza to zamieszczenia nazwiska komplementariusza, który jest osobą fizyczną.
Nazwisko komandytariusza nie może być zamieszczane w firmie spółki. Jednakże w przypadku zamieszczenia nazwiska lub firmy (nazwy) komandytariusza w firmie spółki, komandytariusz ten odpowiada wobec osób trzecich tak jak komplementariusz.

Firma spółki komandytowo-akcyjnej powinna zawierać nazwiska jednego lub kilku komplementariuszy oraz dodatkowe oznaczenie „spółka komandytowo-akcyjna”. Dopuszczalne jest używanie w obrocie skrótu „S.K.A.”. Jeżeli komplementariuszem jest osoba prawna, firma spółki komandytowo-akcyjnej powinna zawierać pełne brzmienie firmy (nazwy) tej osoby prawnej z dodatkowym oznaczeniem „spółka komandytowo-akcyjna”. Nie wyklucza to zamieszczenia nazwiska komplementariusza, który jest osobą fizyczną.
Nazwisko albo firma (nazwa) akcjonariusza nie może być zamieszczane w firmie spółki. W przypadku zamieszczenia nazwiska albo firmy (nazwy) akcjonariusza w firmie spółki akcjonariusz ten odpowiada wobec osób trzecich tak jak komplementariusz.

Firma spółki z ograniczoną odpowiedzialnością może być obrana dowolnie. Powinna jednak zawierać dodatkowe oznaczenie „spółka z ograniczoną odpowiedzialnością”. Dopuszczalne jest używanie w obrocie skrótu „spółka z o.o.” lub „sp. z o.o.”.

Firma spółki akcyjnej może być obrana dowolnie. Powinna zawierać dodatkowe oznaczenie „spółka akcyjna”.Dopuszczalne jest używanie w obrocie skrótu „S.A.”.

Powyżej pojawiło się również sformułowanie „nazwa”. Wyjaśnienia zatem wymaga odróżnienie nazwy od firmy. Wprawdzie Kodeks cywilny stanowi, że „firmą osoby prawnej jest jej nazwa” to jednak żeby nie wprowadzać na koniec tego wpisu chaosu, proponuję przyjąć , że pod nazwą  działają osoby prawne niebędące przedsiębiorcami. Nazwa podobnie jak firma pełni funkcję indywidualizującą i odróżniającą tę osobę prawną od innych.

Na marginesie dodam, że spółka cywilna nie działa pod firmą bo nie jest podmiotem, ale o tym szczegółowo TUTAJ

Nieformalne zgromadzenie w spółce akcyjnej.

Spółka akcyjna to najbardziej sformalizowana ze spółek ale również tutaj  można szybko zwołać walne zgromadzenie. Wymaga to niestety porozumienia pomiędzy wszystkimi akcjonariuszami. Zgodnie bowiem z art. 405 §  1 k.s.h. uchwały można powziąć, mimo braku formalnego zwołania walnego zgromadzenia, jeżeli cały kapitał zakładowy jest reprezentowany, a nikt z obecnych nie zgłosi sprzeciwu dotyczącego odbycia walnego zgromadzenia lub wniesienia poszczególnych spraw do porządku obrad.

Tak więc po pierwsze w jednym czasie muszą się spotkać wszyscy akcjonariusze spółki akcyjnej lub ich przedstawiciele. Nie ma przy tym znaczenia czy  obecni stawili się na zaproszenie zarządu, czy też  całkiem przypadkowo. Najistotniejsze w tej przesłance jest, aby „cały kapitał zakładowy był reprezentowany”.

I po drugie konieczne jest, aby żaden z obecnych akcjonariuszy, bez względu na wielkość jego udziału w kapitale zakładowym, nie wnosił sprzeciwu dotyczącego odbycia walnego zgromadzenia (wtedy walne zgromadzenie w tym trybie w ogóle odbyć się nie może) lub wniesienia poszczególnych spraw do porządku obrad (wtedy nie można jedynie podjąć w danej kwestii uchwały).

Ustawodawca w ww. artykule nie odnosi się do kwestii przyjęcia przez zgromadzonych porządku obrad, stąd w literaturze przedmiotu mówi się, że wystarczy zgoda wszystkich obecnych na omówienie danej sprawy, aby uznać ją za wprowadzoną do porządku obrad.

Możliwość odbycia walnego zgromadzenia w spółce akcyjnej bez jego zwoływania daje spółce szanse na szybkie rozpatrzenie naglących problemów i podjęcie na ich temat uchwał przy minimalnych kosztach. Wyraźnym atutem tego trybu jest, że nie ma potrzeby m. in. ogłaszać o zwołaniu walnego zgromadzenia czy o porządku jego obrad. Jednakże należy pamiętać, że również wtedy należy wybrać przewodniczącego zgromadzenia i sporządzić listę obecności a  uchwały muszą być protokołowane przez notariusza. Nie ma już natomiast obowiązku ich ogłaszania co było zbędnym formalizmem przy założeniu, że reprezentowany jest cały kapitał zakładowy.

Uchwały walnego zgromadzenia, które zwołane zostało nieformalnie, mogą być oczywiście zaskarżane w drodze powództwa o chylenie uchwały  lub powództwa o stwierdzenie nieważności uchwały .

 

Mniejszościowy udziałowiec chce „wyjść” ze spółki z o.o.

Gdy udziałowcy spółki z ograniczoną odpowiedzialnością nie mogą się dogadać i któryś zechce opuścić spółkę to w przypadku gdy nie znajdzie nabywcy na udziały, może powstać sytuacja patowa.

W spółce z ograniczoną odpowiedzialnością w przeciwieństwie do spółki akcyjnej ustawodawca nie przewidział bowiem procedury przymusowego wykupu wspólnika. W spółce z o.o. nie istnieją także żadne mechanizmy zmuszenia wspólnika do sprzedaży udziałów.

Ustawa przewiduje natomiast możliwość wyłączenia wspólnika. Z ważnych przyczyn dotyczących danego wspólnika sąd może orzec jego wyłączenie ze spółki na żądanie wszystkich pozostałych wspólników, jeżeli udziały wspólników żądających wyłączenia stanowią więcej niż połowę kapitału zakładowego.

Umowa spółki może przyznać prawo wystąpienia z powództwem, o którym mowa wyżej, także mniejszej liczbie wspólników, jeżeli ich udziały stanowią więcej niż połowę kapitału zakładowego.

Rozwiązaniem może być też umorzenie udziałów. Udział może być umorzony jedynie w przypadku, gdy umowa spółki tak stanowi a nadto umorzenie udziału wymaga uchwały zgromadzenia wspólników.

Nie ma zatem żadnej możliwości prawnej, zmuszenia większościowego udziałowca do wykupienia udziałów od udziałowców mniejszościowych ani też nie ma innej możliwości „wyjścia” ze spółki bez zgody osób trzecich (sprzedaż, zamiana itp.).

Rozważyć należy również możliwość likwidacji Spółki, która jest konsekwencją jej rozwiązania.

Rozwiązanie spółki powodują:
1) przyczyny przewidziane w umowie spółki;
2) uchwała wspólników o rozwiązaniu spółki albo o przeniesieniu siedziby spółki za granicę, stwierdzona protokołem sporządzonym przez notariusza;
3) ogłoszenie upadłości spółki;
4) inne przyczyny przewidziane prawem.

Z ww. pkt 4  wynika, że przyczyny likwidacji spółki są określone w kodeksie spółek handlowych, jak i przepisach pozakodeksowych.

Przykładowo sąd może wyrokiem orzec rozwiązanie spółki na żądanie wspólnika lub członka organu spółki, jeżeli osiągnięcie celu spółki stało się niemożliwe albo jeżeli zaszły inne ważne przyczyny wywołane stosunkami spółki.

O ile w pierwszym przypadku,gdy osiągnięcie celu spółki stało się niemożliwe, mamy do czynienia z jasno określoną sytuacją, o tyle w przypadku drugim  katalog  jest w zasadzie nieograniczony. Decyzję w tych sprawach ostatecznie podejmuje sąd.

Innymi ważnymi przyczynami zgodnie z orzecznictwem sądów mogą być:
– brak możliwości podejmowania decyzji w spółce („pat” decyzyjny),
– brak organów i niemożność ich powołania,
– notoryczne wykorzystywanie pozycji wspólnika większościowego,
– brak zainteresowania sprawami spółki przez wspólników,
– trwałe konflikty między członkami zarządu,
– pozbawienie wspólnika istotnych uprawnień przez innych wspólników,
– naruszenie art. 20 k.s.h. (zasady równego traktowania wspólników),
– utrata bądź wygaśnięcie koncesji,
– gdy spółka traci zdolność do działania w wyniku trwałego konfliktu między wspólnikami, przy czym samo istnienie konfliktu między wspólnikami nie jest wystarczające do rozwiązanie spółki; istniejący konflikt musi w istotny i trwały sposób wpływać na funkcjonowanie spółki, stosunki spółki bądź uprawnienia wspólników.